Painting is a blind man’s profession. He paints not what he sees, but what he feels, what he tells himself about what he has seen.

Tijdens mijn vakantie kwamen we in de toeristische plaats Valkenburg terecht. Hier vond het festival Colours of Valkenburg plaats. Een van oorsprong Italiaans festival wat voor de 3e keer werd georganiseerd. Er werden veel foto’s gemaakt van de prachtige kunstwerken die de straattekenaars maakten. Bij dit experiment laat ik juist de manier van werken van de kunstenaars zien. De kleine details – handschoenen, de vele kleuren pastelkrijt en de vieze voeten – maken de foto’s bijzonder.

Het is zover, ik ben afgestudeerd!

Nu klinkt dit alles iets makkelijk dan dat het in werkelijkheid is gegaan. In januari 2010 kregen wij op een terugkomdag onze opdracht uitgedeeld en uitgelegd. Op dat moment liep ik nog stage bij Comma en had ik het al druk zat. De uitleg verdween dan ook snel in een map met de reden: “het duurt toch nog zes maanden”. De docenten drukten ons op het hart snel te starten met de opdracht, omdat we ons nog wel eens konden vergissen in de tijd die in de opdracht ging zitten.

Waarom hebben docenten altijd gelijk?
Het werd februari en ik had mijn stage bij Comma positief afgerond met een 8. Inmiddels had ik via mijn nieuwe werkgever Impres leuke (drukwerk)opdrachten gekregen. Natuurlijk onder het motto: “afstuderen duurt toch nog een hele tijd”. In maart heb ik het jaarverslag van de Kamer van Koophandel Oost-Nederland ontworpen. Het was een geweldige ervaring om zoveel vrijheid en verantwoordelijkheid te krijgen in een opdracht. Vanaf april kregen we een nieuw rooster op school. Persoonlijke begeleiding met een docent die je elke week, op dinsdagmiddag vroeg hoe het met je werk stond en of de vorderingen die je in je proces maakte positief waren. Opeens waren die vijf maanden ingekort tot slechts anderhalve maand en moest er nog een boel gebeuren. De leraar die ik trof staat bekend als niet zo streng en wel snel tevreden, het tegenovergestelde van wat ik zelf meestal ben, of wil zijn. De motivatie moest echt uit mezelf komen, soms is wat kritiek best prettig, of alleen de simpele woorden: “ je bent op de goede weg” . Gelukkig kreeg ik vanuit mijn omgeving die stimulans wel.

De opdracht in het kort: het restylen van een suf product na keuze. Ik koos voor Saroma, een pudding zonder te koken. Volgens mij is de verpakking van Saroma al minstens 15 jaar niet wezenlijk aangepast. Veel drukwerk en dus leuk. Via twitter, mail en hyves heb ik een marktonderzoek opgesteld en verstuurd onder 400 mensen. Van alle antwoorden heb ik ontzettend veel inspiratie gekregen. Met frisse moed ben ik daarna begonnen aan het vele werk. Het ontwerpen van een nieuw logo, verpakking, advertenties en diverse media-uitingen. Omdat ik graag, heel graag, met fotografie bezig ben had ik verzonnen om een Saroma kookboek te ontwerpen met mijn eigen foto’s. Zo stond ik begin mei drie dagen in de keuken gerechten te fotograferen. Het is een boek geworden waar ik ontzettend trots op ben en wat mijn eindexamenopdracht ook echt afmaakte.

De laatste weken waren spannend, ontzettend druk, maar ook wel heel erg mooi. Het is tof om te ontdekken wat je geleerd hebt en om je werk steeds completer te zien worden. Ik heb in Zwolle een aantal drukkers gebeld die helaas niet zo meewerkend zijn met eindexamenwerk. Ik weet ook wel dat voor hun de winst niet in die paar printjes die ik toevallig uitgeprint wilde hebben zit, maar gewoon antwoorden leek me wel zo netjes.

Dag van de waarheid
Dinsdag 1 juni was het dan zover, mijn eindexamenpresentatie! De ochtend ervoor had ik met de eerste groep mijn werk opgezet. In een lokaal deden we creatief met zwarte lakens,tafels en een boel plakband. Met gezonde zenuwen liep ik de school dinsdagochtend “voor het laatst” binnen en schrok in de gang enorm toen Roland (klasgenoot, die twee uur later pas zijn presentatie had) al op de grond zat. Had ik me vergist in de tijd? Gelukkig bleek ik te vroeg te zijn in plaats van te laat. De eindexamencommisie bestond uit drie leraren en één persoon van buitenaf. In mijn geval was dit de stagebegeleider van Rianne (vriendin, klasgenoot) waar ik van haar nog niet veel positieve verhalen over had gehoord (viel in de praktijk reuze mee) De presentatie ging goed en na minuten die uren leken te duren op de gang kreeg ik positief commentaar. Ik kreeg een goed gevoel en na maanden voelde ik eindelijk geen druk meer op mijn schouders. Het was klaar, goed en ik was er tevreden mee! Na een heerlijke vakantie in Italië werd ik op een zonnige dinsdagmiddag gebeld door mijn (oud) mentor met de uitslag van mijn eindexamenopdracht. De eerste vraag die ze telefonisch stelde was: “denk je dat je geslaagd bent?”. Persoonlijk vond ik dit een vreemde vraag, want als ik gezakt had, had ik al een herexamen moeten doen. Dus licht arrogant zei ik: “nee, ik ben sowieso geslaagd”. Achteraf bedacht ik me pas dat dit er misschien iets anders uitkwam dan dat ik op dat moment bedoelde. Mijn werk hadden ze beoordeeld met een negen. Wauw, ik vroeg het voor de zekerheid nog even na, een negen? Ja echt een negen. Volgens mij heb ik een aantal rondjes door de kamer gefladderd en dit daarna met een dikke glimlach gevierd!

En nu?
Inmiddels is het augustus en heb ik in juli mijn diploma in ontvangst mogen nemen. Een gezellige avond met (oud)klasgenoten en een positief gevoel. Ik ben mijn eigen bedrijfje begonnen in vormgeving en fotografie en heb daarom ook geïnvesteerd in een nieuwe camera, maar daarover binnenkort meer…

Wil je mijn afstudeerwerk bekijken? >> klik hier

“If the road you travel has no obstacles – it leads nowhere”

In juni ben ik bij het Gardameer geweest, onderstaande foto’s geven al een kleine impressie van de geweldige omgeving. We hebben in onze vakantie o.a. München, Milaan & Verona bezocht.

“Het inspiratieboek maakt de puzzel écht af!”

Schuiven met inspiratie (zelfpromotie, onderdeel van afstudeerproject 2010)

Ik schuif, ik puzzel en ik zoek elke dag naar een passende oplossing. In de vormgeving is het precies hetzelfde. Bij elke uitdaging ben ik op zoek naar een passende oplossing. Daarvoor schuif ik met alle elementen die ik ter beschikking heb.

Bekijk de schuifpuzzel: hier

“Ik schuif, ik puzzel en zoek elke dag naar een passende oplossing”

Schuiven met inspiratie (zelfpromotie, onderdeel van afstudeerproject 2010)

Ik schuif, ik puzzel en ik zoek elke dag naar een passende oplossing. In de vormgeving is het precies hetzelfde. Bij elke uitdaging ben ik op zoek naar een passende oplossing. Daarvoor schuif ik met alle elementen die ik ter beschikking heb.

De schuifpuzzel die ik ontworpen heb, beeldt dit uit. De 15 foto’s beelden mijn leven uit, ze horen bij mij. Met de 16 quotes kun je eindeloos schuiven, ze zijn te combineren met elke foto. Toch past elke quote het beste bij één bepaalde foto. Zo is het ook met vormgeving: je kunt tevreden zijn met een willekeurige combinatie van beeld en tekst, maar er is altijd een (nog) betere mogelijk. Een ontwerp is nooit af. Wel wordt het stap voor stap beter, juist door te blijven schuiven met de elementen. Daar kan een ontwerp ook slechter van worden, maar dan schuif je toch gewoon weer terug? Vormgeven is als een hele grote schuifpuzzel die je steeds op een andere manier oplost. Zo kom je tot de beste combinatie die voor elke situatie anders is. Daarom de 16e quote:

“good design is all about making other designers feel like idiots because that idea wasn’t theirs”
De 15 verschillende combinaties van quote en foto worden in het bijbehorende boek toegelicht.

Binnenkort is het mogelijk om online mijn zelfpromotie “schuiven met inspiratie” te bekijken!

“Heb je dit echt allemaal zelf gedaan?”

Receptenboek (onderdeel van afstudeerproject 2010)
In de lijn van Tjolk en KlopKlop heb ik als suf product Saroma gekozen. Ik ben begonnen met het houden van een marktonderzoek onder ongeveer 400 mensen. Daarbij heb ik tien open vragen gesteld over het imago van Saroma. Algemene conclusie: aan dit product zitten goede herinneringen, maar door de chemische smaak wordt het tegenwoordig niet veel meer gebruikt.

In mijn eindexamenopdracht heb ik Saroma een nieuwe uitstraling gegeven. Gezond, verantwoord, fris en biologisch. Om dit te ondersteunen zijn er verschillende uitingen ontstaan. Variërend van een volledig nieuwe verpakking tot advertenties in diverse bladen.

De foto’s die je hier ziet, zijn verwerkt in een receptenboek met 15 recepten en enkele pagina’s met praktische tips.

Saroma, áltijd bijzonder makkelijk

In juni 2010 ben ik afgestudeerd als Grafisch Vormgever. Op 1 juni 2010 had ik mijn presentatie en drie weken later werd ik gebeld met het eindresultaat van al dit werk: een 9!

Uitleg: een van de onderdelen van de afstudeeropdracht was een suf product te vernieuwen. Hiervoor heb ik gekozen voor Saroma, pudding zonder te koken. Het was verplicht om minimaal vijf media uitingen te maken en bij voorkeur je eigen fotografie hierin te verwerken. Als een van deze uitingen heb ik een saroma receptenboek gemaakt, 15 restylede recepten met eigen fotografie.

De productfotografie was een grote uitdaging, maar ik ben erg tevreden met het resultaat!

onverwachte verrassingen zijn het leukst, fotoboeken als tastbare herinnering

Jeroen was jarig. Op zijn verlanglijstje stond een fotoboek van onze vakantie in Parijs, die hij er stiekem na twee dagen weer afhaalde. Hij wist namelijk goed dat ik druk was en dat als ik een fotoboek ontwerp ik de foto’s bewerk en samenvoeg tot één geheel. Kortom: best veel werk! Na stug volgehouden te hebben dat ik geen cadeau voor zijn verjaardag kon verzinnen en nogmaals te vragen naar zijn verlanglijstje was hij daar opeens: zijn fotoboek van Parijs!

Ook een eigen fotoboek? Zie fotoboeken maken voor meer informatie over de mogelijkheden.

De foto’s worden verwerkt in een canvas, waarschijnlijk in collagevorm.